Wat doen wij‎ > ‎Kanoverhalen‎ > ‎

Wildwater varen in België, maart 2019

Geplaatst 24 mrt. 2019 01:04 door Els Blom   [ 24 mrt. 2019 01:14 bijgewerkt ]
Wildwater kano België maart 2019 (ww3-/1+}

Al jaren voor Tineke en mij en vroeger onze kinderen dé opening van het kanoseizoen, het wilde
water in de Ardennen. Soms nog in de sneeuw, dan weer met overstromingen , maar ook wel met
prachtig lenteweer. Vorig jaar alvast weer 2 blokhutten gereserveerd op de camping Pont de
Berguème bij Tenneville midden in de zuidelijke Ardennen. Deze camping kennen we al meer dan 30
jaar en de familie die hem beheert ook. Ze spreken Vlaams en zijn dus goed te verstaan in dit
Franstalige gebied. Na het kanoën altijd heerlijk bieren in de bar met vele Belgische biertjes.
Dus dit jaar ook weer. Michel en Nico Klessens van Kanovereniging de Ronde Venen zijn ook van de
partij, omdat hun vereniging (vaak gelijk met Waterwolf in België) het liet afweten.
Vrijdag ochtend piept de app en vertrekken Jeroen Beerthuizen, Hans Bouwhuis, Ron Spreeuw, Ron
van der Heijden, Nico Kleijn , Martijn Meijer, Jop en z’n vader Bart, Alex, Hans en Tineke, en even
later piept Klessens dat hij ook van uit Mijdrecht onderweg is. Goed geteld zijn we dus met 13
mensen.
De ene auto vol met frisdrank, de andere met boter, koffie en eieren, wij hebben de stamppot
maaltijd met worst en spekjes bij ons.
Lekker geen files vandaag, dus drieënhalf uur later rijden wij het terrein op. Jeroen, wat eerder
vertrokken heeft twee blokhutten gekregen en de kachels aangezet. Even later komen ook de
anderen inclusief de auto met de aanhanger.
Personen verdelen over de hutten, wie snurkt er en wie niet, hahaha, achteraf blijkt dat wij in de
uitslaap-hut zitten en dat de andere hut bestaat uit vroege opstaanders, mooi verdeeld.
’s Middags gaan we op de Ourthe die langs de camping stroomt een kort stuk van ca 2 km varen om
ieder “in” laten komen en om de paar beginners te laten wennen aan de stroming. En die stroming is
er, want het heeft de laatste week veel geregend, het zg maasdebiet bij Ampsin Neuville staat
inmiddels boven 400 kuub en dat betekent pret op het water. Martijn en Tineke geven duidelijke
instructie en we vertrekken.

Oeps een zwemmer, brrr koud dat water. Dat hoort bij wildwatervaren.
Na een uur traverseren, walsjes varen en afvalletjes nemen duikt er nog iemand om, op zoek naar
forellen, die laten zich echter niet zien. De onfortuinlijke helpt zichzelf snel aan de kant, waar meteen
de uitstapplek is. Terug op de camping voegen de 2 Klessens zich bij de groep, zij hebben vandaag in
Diekirch de wildwaterbaan bevaren. Niemand heeft zin om te koken, dus we reizen af naar een
pizza/hamburger restaurant waar de vriendelijke bediening uitsluitend Frans spreekt. Voor ons
gelegenheid om als vertaalstation te fungeren. Al vlug zitten we lekker te pimpelen en te smikkelen.
Nog een koffie en een biertje op de camping en dan naar bed. Wij met drie op een kamer, Ron heel
bed voor zichzelf en wij met z’n twee in het bed. In de andere kamer 2 vaders met hun zonen in de
twijfelaars. Op ritme van gesnurk val ik in slaap.

Zaterdag ochtend, gelukkig het is weer droog, want de hele nacht kletterde het op het dak. Het
brood komt pas om half negen, dus rustig aan en met 13 in een hut eten kan nét. Jeroen is een ster in
eieren bakken en Hans Bouwhuis zie ik met de koffie lopen. Lekker ontbijt (en lunchpakket) met alles
erop en eraan.


Auto’s naar het eindpunt brengen. Vandaag weer de Ourthe, vanaf de camping, maar nu een veel
langer stuk. Het water staat nog wat hoger, dus attentie, goed blijven peddelen bij de
stroomversnellingen. We splitsen de groep in twee groepjes. Leuke speelplekken en na een tijd gaan
we lunchen. Dat duurt niet heel lang want er steekt een flinke koude wind op. Het tweede deel gaat
wat rustiger, alleen is er nog de stuw met de smalle glijgoot. Daar aangekomen zie ik dat de boel
bijna geheel versperd is door een grote takken bos. We overleggen om er vlak langs te varen en dan
kan je nét op de glijgoot uitkomen. Dat lukt, als je maar op het juiste moment je peddel in de lengte
van je boot vasthoudt.
Om vier uur zijn we bij het eindpunt. Ik zie dat Jeroen denkt dat hij een betere plek om uit te stappen
heeft gevonden. Maar hij moet nu een langer stuk met zijn boot zeulen. Zo, lekker gepeddeld en ik
heb geen zwemmers gezien of was er toch nog iemand?
Op de camping gaan Tineke en ik de andijvie stamppot bereiden, uien snijden, aardappelen koken en
worsten warmen in heet water en de spekjes bakken. We mogen voor 50 cent !! pp in de kantine met
borden en bestek van de campingbaas eten, als we een biertje of wijntje bestellen. Nou dat hoeven
we niet te overdenken. Doen! Lekker geen grote afwas na afloop en ruim zitten. Bovendien kunnen
Ron, Michel en ik samen een lekkere fles wijn bestellen die de feestvreugde verhoogd. Vooral onze
Nico geniet zo van z’n biertjes dat hij al vlug hele oudejaars conferences afsteekt, lachen dus.

Elf uur ga ik slapen en tegen half twaalf is het gesnurk weer het ritme van de slapers in onze hut.
Laatste dag. Het brood komt wat later, dus er wordt wat rommelig ontbeten. Maar om tien uur staan
we klaar en is het alwéer droog geworden, wat een mazzel hebben we. Hutten en biertjes afrekening
betalen. Valt mee, 25 euri pp. Op naar de Salm. Daar aangekomen zie ik dat het water mooi hoog
staat. We vertellen nog even aan de beginners dat het vandaag uit een ander vaatje tappen is, klasse
2+/3- is het zeker wel en dat betekent goed opletten op de blokken en takken. En inderdaad vandaag
meer zwemmers, maar wel prachtig sportief peddel water. De laatste zwemmer wordt vrolijk toe
getoeterd door de fanfare die door de straat gaat voor een of ander dorpsfeest. Later zorgt die
fanfare voor een afgesloten weg waardoor de auto’s ophalen een uurtje langer duurt. Dat kan de
pret niet drukken. Wat een mooie rivier bij deze (hoge) waterstand !
Genoten. Volgend jaar weer, er zijn al twee hutten besproken, samen met twee van De Ronde
Venen.
Om vier uur rijden we één voor een af en gaan de storm tegemoet die over zuid Nederland raast. Ik
zie op de radar dat het in Groningen sneeuwt bij 2 graden terwijl het bij ons dan nog 11 graden is.
Wordt inderdaad een heftige rit tot Utrecht, maar we komen om 7 uur heel aan én met de twee
kano’s op het dak.
Tot volgend jaar!
Hans Vlaanderen
Comments