Wat doen wij‎ > ‎Kanoverhalen‎ > ‎

Wildatervaren 7 juli 2018

Geplaatst 31 jul. 2018 07:49 door Els Blom   [ 31 jul. 2018 07:59 bijgewerkt ]


Hardenberg
De dag dat er gepland was om met een aantal leden van de vereniging naar wildwaterbaan Hardenberg te gaan. Ik met nul ervaring had al begrepen dat dat een mooie instap zou zijn naar het wildwater varen. Dus had ik mij daar ook voor opgegeven om mee te gaan. Echter... Door de droogte die al een tijdje heerst staat het waterpeil ook in Hardenberg al een tijdje te laag, en is de baan dus gesloten. Er wordt dus al gauw besloten om uit te wijken naar wildwaterbaan de Hohenlimburg in duitsland.

Hohenlimburg
Zo gezegd zo gedaan gingen we dus naar duitsland... Daar eenmaal aangekomen gingen we eerst even bij de baan kijken. Ik wist wel dat de baan "wilder" dan Hardenberg zou zijn. Ik had mij dan ook al een beetje voor bereid a la Youtube. Maar als je daar richting de baan loopt en het eerste wat je ziet is een waterval waar men een duik maakt van ongeveer een meter naar beneden, dan is dat voor een beginner toch even slikken. Maar goed... eenmaal omgekleed en wel zijn we eerst even langs de baan gelopen om te kijken wat ons verder te wachten stond.

Te water
Uiteindelijk hadden we maar besloten om de baan eerst van begin tot eind in één keer af te gaan en aan het einde op elkaar te wachten. Met de tanden stijf op elkaar maar toch ook met een enorme drive dat maar gedaan en kijken wat er gebeurd. Eenmaal op tweederde deel en dus voorbij de 2 hoogste watervallen begin ik een beetje te juichen in mezelf en dus concentratie te verliezen. Splash!!! Toch nog omgegaan! Jammer, maar dat zat er wel in natuurlijk. Eenmaal uitgezwommen de boot en peddel naar de kant brengen, boot legen en even bij komen van de schrik.

Les van Martijn
Toen we uiteindelijk weer in de boot zaten hebben we van Martijn bij het uiteinde van de baan in wat mildere stroming les gekregen in het opkanten, stroming in varen, keerwater invaren en het traverseren. Om vervolgens onder begeleiding van Martijn en Ron weer van boven af aan te beginnen en nu proberen om zo veel mogelijk de keerwateren te berijken en ook weer uit te varen. Dat was natuurlijk makkelijker gedacht dan gedaan dus dat lukte me soms wel maar bij andere keerwateren draaide ik niet snel genoeg in en was het beter om terug te sturen en het bij de volgende weer te proberen.

Plezier
Zo doende bleven we dat lekker doen en dat koste mij ook nog een aantal zwempartijen. Maar ook dat went op een gegeven moment en dan is dat niet meer zo heel erg schrikken. Telkens als we dan beneden aankwamen meteen de boot op de kant en eventueel legen en dan weer naar het begin lopen instappen en weer opnieuw de baan op. Het keerwater pakken ging telkens iets makkelijker maar dat mag nog wel flink beoefent worden. En als je dan ook nog eens een aantal keer beneden aan komt zonder zwempartijen dan voelt dat helemaal geweldig!!

Afronden
Op een gegeven moment besloten om nog een laatste keer de baan af te gaan en beneden in het laatste stukje stroming nog wat te oefenen met traverseren en eskimoteren in de stroming. Toch ook een fijn gevoel als dat lukt. Dan voor de laatste keer de boot op de kant trekken legen en de boel opbinden en inladen. Nog even na babbelen en dan weer terug naar Cruquius. Onderweg hebben we nog gezellig met z'n allen wat gegeten.

Conclusie
Het is een lange rit heen en terug maar zeker de moeite waard!! Ondanks dat het een aangelegde baan is geeft het toch een"natuurlijke" indruk mede door de keien en stenen die ze
gebruikt hebben maar ook door het feit dat naar mate je naar beneden vaart je ook meer tussen de bomen door vaart en dat je uitkomt op de rivier zelf liggende in een mooie omgeving.

We hebben plezier gehad en heel veel lol. Een zeer geslaagde dag dus!!!

Alex Kamphuis.

Comments